Ավերակներից կհավաքեմ բեկոր-բեկոր ու կկառուցեմ իմ տունը՝ Հայրենիք

Այս ցուրտ ու անգույն աշնան մեջ,

մոխրացող սրտիս վերջին կայծերի վրա

կտաքացնեմ սառած մատներս

ու ավերակներից կհավաքեմ բեկոր-բեկոր

ու կկառուցեմ իմ տունը՝ Հայրենիք:

Հետո երկնամերձ լեռների կակաչներով

կներկեմ տունս ալ կարմիր,

ու որքան էլ ծնկներս երերան,

կքայլեմ քամիների միջով,

կքայլեմ ձյուների միջով,

կքայլեմ անրձևների միջով՝

իմ կարմիր տունը գրկած:

ՈՒ երբ վերջին հույսն ինձ լքի,

ու վերջին հավատն ընկնի բազկատարած,

ես կհրամայեմ սրտիս՝ զարկել,

մինչև հասնեմ, հասնեմ

քո ծաղկոտ, քո լուսե Մայիսին:

Գայանե Պողոսյան

Մեկնաբանություններ